prażenie

prażenie
• torrefaction

Słownik polsko-angielski dla inżynierów. 2013.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Look at other dictionaries:

  • prażenie — ↨ prażenie się n I rzecz. od prażyć (się) …   Słownik języka polskiego

  • kalcynować — ndk IV, kalcynowaćnuję, kalcynowaćnujesz, kalcynowaćnuj, kalcynowaćował, kalcynowaćowany chem. techn. «zwapniać, suszyć przez prażenie, pozbawiać pewne substancje przez prażenie wody (wilgotności) i lotnych części składowych» ∆ Prażenie… …   Słownik języka polskiego

  • kalcynacja — ż I, DCMs. kalcynacjacji, blm chem. techn. «prażenie substancji w celu usunięcia z niej w wysokiej temperaturze dwutlenku węgla, wody lub innych składników lotnych; prażenie kalcynujące» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • wypalać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wypalaćam, wypalaća, wypalaćają, wypalaćany {{/stl 8}}– wypalić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, wypalaćlę, wypalaćli, wypalaćlony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} paląc, zamieniać w …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • arszenik — m III, D. u, N. arszenikkiem, blm chem. «trójtlenek arsenu, biała substancja krystaliczna lub bezpostaciowa, bez zapachu, bardzo silnie trująca, otrzymywana przez prażenie rud arsenu; ma zastosowanie między innymi do produkcji trucizn przeciwko… …   Słownik języka polskiego

  • kadmowy — przym. od kadm Sztabki kadmowe. ∆ Purpura, rzad. czerwień kadmowa «pigment o intensywnej barwie jaskrawoczerwonej, otrzymywany przez prażenie siarczku kadmu z siarką i selenem; stosowany do wyrobu farb i rubinowego szkła selenowego» …   Słownik języka polskiego

  • magnezja — ż I, DCMs. magnezjazji, blm ∆ chem. Magnezja biała «węglan magnezu, biały proszek, trudno rozpuszczalny w wodzie, stosowany m.in. w przemyśle gumowym, szklarskim, w lecznictwie, w kosmetyce» ∆ Magnezja palona «tlenek magnezu, biały proszek… …   Słownik języka polskiego

  • płatek — m III, D. płatektka, N. płatektkiem; lm M. płatektki 1. «listek korony kwiatowej otaczającej słupki i pręciki, wolny lub zrośnięty z innymi listkami, zwykle barwny» Płatki róży, chryzantemy. Czerwone płatki maku. Strzępiaste płatki goździków.… …   Słownik języka polskiego

  • powypalać — dk I, powypalaćam, powypalaćasz, powypalaćają, powypalaćaj, powypalaćał, powypalaćany 1. «paląc zniszczyć wiele czegoś; wypalić coś w wielu miejscach» Powypalać papierosami obrus. Powypalane wnętrza domów. 2. «o słońcu: zniszczyć skwarem wiele… …   Słownik języka polskiego

  • prażalnia — ż I, DCMs. prażalniani; lm D. prażalniani techn. «oddział huty, w którym odbywa się prażenie rud» …   Słownik języka polskiego

  • upalić — dk VIa, upalićlę, upalićlisz, upal, upalićlił, upalićlony upalać ndk I, upalićam, upalićasz, upalićają, upalićaj, upalićał, upalićany 1. «nadpalić z brzegu, przy końcu czegoś» Upalić koniec igły. Upalone kartki. 2. «nadać czemuś odpowiedni kolor …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”